‘Ga terug, achter mij, Satan! Je zou me nog van de goede weg afbrengen. Je denkt niet aan wat God wil, maar alleen aan wat de mensen willen. Ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van Mij, zal het behouden’ (Matt. 16:23 en 25).
We leven in een turbulente tijd. Nog steeds oorlog tussen Rusland en Ukraine, en nog steeds oorlog in het Midden-Oosten. We merken dagelijks de gevolgen: het leven wordt steeds duurder (denk aan brandstofprijzen) en de oorlogen zetten verhoudingen op het spel die ons tot voor kort een veilig levensgevoel gaven (zoals de NAVO).
Dat kan onrust geven, en een dubbel gevoel. Want we weten dat God alles leidt en in Zijn hand heeft. Maar toch. We zijn gewend geraakt aan een leven ‘in control’ in ons welvarende en veilige Nederland. We hebben de dingen goed geregeld, we hebben een hoge standaard op allerlei gebied (technologie, ICT, economie, gezondheidszorg, infrastructuur enz.).
Dit alles voedt een oud verlangen van de mens. We willen graag vooruitgang en welvaart, en vooral: controle (houden) over ons leven.
Maar Jezus zegt: ‘Wie zijn leven probeert te behouden zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van Mij, die zal het behouden’.
Ik proef de diepte van deze uitspraak en heb die ook wel in mijn persoonlijk leven ervaren. En toch ervaar ik ook verzet. Ik wil mijn leven liever niet verliezen. Ik wil het graag behouden. En de controle die ik denk te hebben voelt best prettig (ook al weet ik dat ik die niet heb).
Het is troostvol te weten, dat deze neiging Jezus niet onbekend is. Als Hij zegt dat Hij moet sterven is de reactie van Petrus: ‘Dat mag niet gebeuren. God zal het voorkomen’. Dan zegt Jezus: ‘Ga weg Satan, je zou me nog van de goede weg afbrengen’.
De goede weg. Dat was voor Jezus de weg naar Goede Vrijdag en Pasen. De via Dolorosa, de weg naar Golgotha, waar Hij Zijn leven zou afleggen, als offer voor de wereld. Het verlies van Zijn leven, als een graankorrel die sterft, om voor de wereld het leven te winnen.
Die weg is uniek. Die ging Hij in onze plaats. Maar die weg is ook een spiegel.
We mogen dankbaar zijn voor welvaart en vrede als het ons overkomt. Maar laat het ons niet van de goede weg afbrengen. Als het onze focus is om dit te behouden, dan raken we Gods bedoeling met ons leven kwijt. Dan zijn we bezig met vruchten voor onszelf, terwijl we zijn geroepen om vruchtbaar te zijn voor Hem.
Volg Hem op de goede weg, waarop we controle opgeven om te groeien in vertrouwen. Waarop we gericht zijn op Gods bedoeling, als de roeping voor ons leven. Met een geopend hart en geopende handen, zodat verlangen en kracht groeit om vrucht te dragen.
Arend Dekker