
Vrede zij U
De zomervakantie staat voor de deur, veel mensen trekken er in de komende weken op uit.
De eerste bestemming van ons gezin is traditiegetrouw de zomerconferentie van New Wine.

Romeinen 1:20
De dingen van Hem die onzichtbaar zijn, worden sinds de schepping van de wereld uit Zijn werken gekend en doorzien, namelijk én Zijn eeuwige kracht én Zijn Goddelijkheid, zodat zij niet te verontschuldigen zijn.

We hebben net Pinksteren gevierd en Ik hoop dat Pinksteren je vreugde, vervulling en aanraking door de Heilige Geest heeft gebracht. Dat is kostbaar en belangrijk! Vervuld zijn met de Geest is meer dan een goed gevoel: het gaat diep, het raakt ons wezen en verandert ons leven. Vervulling met de Heilige Geest brengt ons ook op een plek waar we niet altijd met enthousiasme om zouden vragen. De woestijn.

‘Fijne Hemelvaart’ zei mijn collega toen ze van de week aan het eind van haar werkdag haar jas en tas pakte om naar huis te gaan. Onwillekeurig ging mijn wenkbrauw even omhoog. Kort overwoog ik om wat uitleg te geven over deze vrije dag, maar ik koos er toch voor om te antwoorden met: ‘Jij ook mooie dagen gewenst!’

Overdenking: Gestrompel Laatst vroeg iemand mij waarom ik zo betrokken ben bij de meest kwetsbaren.

Samen delen is niet vanzelfsprekend in onze samenleving. Verschillen zijn soms erg groot: tussen mensen die het goed of zelfs heel goed hebben – en de mensen die bij iedere uitgave na moeten denken, of er wel genoeg geld op de rekening staat. Soms lijken we in verschillende werelden langs elkaar heen te leven: mensen die het financieel goed hebben en mensen die het moeilijk hebben…

‘Ga terug, achter mij, Satan! Je zou me nog van de goede weg afbrengen. Je denkt niet aan wat God wil, maar alleen aan wat de mensen willen. Ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van Mij, zal het behouden’ (Matt. 16:23 en 25).

Veel mensen leven van hoogtepunt naar hoogtepunt. We kijken uit naar het weekend, een vakantie, een concert of een bijzondere gebeurtenis. Dat vooruitkijken hoort bij het leven. Het geeft ons energie en richting. Het helpt ons om vol te houden in het gewone en soms moeilijke van alledag…

‘Laat hen allen één zijn, Vader. Zoals U in mij bent en Ik in U, laat hen zo ook in Ons zijn, opdat de wereld gelooft dat U Mij hebt gezonden.’ NBV Joh. 17:21

Afgelopen woensdag was de eerste avond van de gemeentecursus ‘Luisterend bidden’. Met een mooie groep mensen luisterden we naar een korte inleiding door Arend.

Komende zondag, 30 november 2025, is het 1e Advent. Hiermee begint de aanloop naar Kerst. De naam Advent, komt van het Latijnse woord adventus, dat komst betekent. Het herinnert ons aan de komst van het kindje Jezus.

Overdenking – Veelkleurigheid Als je deze weken buiten bent word je getrakteerd op de mooiste

Petrus en Johannes zijn op weg naar de tempel wanneer ze een verlamde man ontmoeten die om geld vraagt. Ze hebben geen zilver of goud, ze zijn blut. Maar ze hebben wél iets veel waardevollers. In de naam van Jezus genezen ze de man die al vanaf zijn geboorte niet kon lopen. Hij springt op, loopt rond en prijst God!

Het had niet veel gescheeld of dit stukje had de deadline van de Nieuwsbrief niet gered. De week was goed gevuld geweest. En ik had heus mijn gedachten erover laten gaan wat te schrijven, maar ik wist het gewoon niet zo goed. Waar moet het over gaan? Wat te delen met de lezer? Tot de laatste dag bleef het zoeken. En pas toen de deadline toch echt naderde, klapte ik de laptop open. ‘Battery status: 3%’

‘Waarom zoeken jullie de levende bij de doden? Hij is niet hier, Hij is uit de dood opgewekt.’ (Luk. 24)
In de afgelopen vakantie waren we in de hak van Italië. We verbleven onder andere een aantal dagen in de oude stad van Matera. Deze oude stad wordt ‘Sassi’ (stenen) genoemd. De Sassi bestaat uit een groot aantal grotwoningen, uitgehouwen in twee heuvels die vlakbij elkaar liggen.

Wees eerst nieuwsgierig voordat je je laat leiden door verontwaardiging of woede.

Het nieuwe seizoen staat in het teken van discipelschap: Jezus volgen, Hem dienen en leren leven met vertrouwen, ook in twijfel en zorg. De woorden van Paulus, en in het bijzonder het gedicht uit Filippenzen, laten zien hoe Jezus zichzelf vernederde, stierf aan het kruis en door God werd verhoogd tot Heer. Deze boodschap is een uitnodiging tot verwondering, blijdschap en dankbaarheid, en wijst op een nieuw begin vol genade en hoop.

‘Wees geen poel met stilstaand water, maar een bron die overstroomt’ (Paul Coelho)

Door terugkeer en rust zou u verlost worden in stilte en vertrouwen zou uw sterkte zijn.
Maar u hebt niet gewild.
Jesaja 30:15b

Tussen Hemelvaart en Pinksteren leven we in de spanning van afwezigheid en verwachting. Jezus is opgevaren, maar laat zijn volgelingen niet als wezen achter. Hij belooft de Heilige Geest, die kracht, troost en richting geeft. In die Geest worden wij geroepen om geestelijke vaders en moeders te zijn – om vrucht te dragen en anderen te helpen groeien in geloof.

Tussen Hemelvaart en Pinksteren leven we in de spanning van afwezigheid en verwachting. Jezus is opgevaren, maar laat zijn volgelingen niet als wezen achter. Hij belooft de Heilige Geest, die kracht, troost en richting geeft. In die Geest worden wij geroepen om geestelijke vaders en moeders te zijn – om vrucht te dragen en anderen te helpen groeien in geloof.

Verveling in je geloof: een stille uitnodiging

Gekend door God, alleen gekend door God. De woorden raakten me en zetten me aan het denken. Wat bekent het om gekend te zijn door God? En in hoeverre weet ik me gekend door God?

Ontdek de kracht van tegenstellingen in de week naar Pasen. Van vreugde tot verdriet, van hoop tot wanhoop, van vertrouwen tot wantrouwen. Beleef de reis van Jezus: zijn triomfantelijke intocht, de voetwassing, het laatste avondmaal, en de ultieme opoffering aan het kruis.
Voel de spanning tussen gebed en strijd, de roep om vergeving, en de transformatie van wanhoop naar hoop. Vier de opstanding en het leven dat overwint!
Juich mee want Jezus leeft!

Als we het evangelie aan anderen verkondigen dan ontkomen we er niet aan om twee kanten van God te belichten die voor ons mensen soms kunnen conflicteren.

De goede week, ook wel lijdensweek genoemd, is de week voor pasen. In deze week worden de gebeurtenissen herdacht die uitliepen op de dood en de opstanding van Jezus Christus.

Poerim, het Lotenfeest, herdenkt hoe Joden in 475 v. Chr. ontsnapten aan een aanval in Perzië dankzij Esther en Mordechai. Hoewel Gods naam niet genoemd wordt in het verhaal, is Zijn aanwezigheid voelbaar. Het verhaal leert ons dat God verborgen kan zijn, maar niet afwezig, en dat Hij door ons heen wil werken.

Woorden hebben kracht, dat is zeker. Als je in de Bijbel leest, kun je ontdekken dat woorden scheppingskracht hebben. Daar vinden we ook woorden met genezingskracht; woorden die voorspellend en profetisch zijn, en woorden die bemoedigend en zegenend zijn.

Maak ons een leger, o Heer.
Roep al uw kinderen bij elkaar.
Maak ons een leger, o Heer,
dat uw rijk bekendmaakt
dat uw woord bewaart
en uw heerlijkheid openbaart.

…Laat het ons beste voornemen zijn om de Heer aan te roepen, om dingen te doen die in onze ogen te groot en te moeilijk zijn. Hem aanroepen, als er dingen gebeuren die we niet kunnen volgen, waarin we God niet begrijpen. In het geloof dat Hij ons de kracht en het inzicht zal geven om te zien welke weg Hij met ons gaat en die te gaan.

…Laat het ons beste voornemen zijn om de Heer aan te roepen, om dingen te doen die in onze ogen te groot en te moeilijk zijn. Hem aanroepen, als er dingen gebeuren die we niet kunnen volgen, waarin we God niet begrijpen. In het geloof dat Hij ons de kracht en het inzicht zal geven om te zien welke weg Hij met ons gaat en die te gaan.

Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op Zijn schouder. En men noemt Zijn Naam Wonderlijk, Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.

In de drukte van het dagelijks leven is het een uitdaging om een evenwicht te vinden tussen ons leven als een christen en het omgaan met de wereld om ons heen. Terwijl we navigeren door onze dagelijkse verantwoordelijkheden van werk, kinderen, studie, vrienden, buren, etc., proberen we vorm te geven aan datgene wat we eigenlijk ten diepste al weten: een aanbiddend leven waarin Jezus centraal staat.

Door het spiegelende raam zie ik de zwarte avondlucht, onderbroken door straatlantaarns. Ze wenken me naar buiten voor nog een laatste ommetje. Ik treuzel, totdat ik steels een blik werp op mijn stappenteller. Ja, ik heb er nog een. Als een extern geweten tegen bankhangen.

Tegen de stroom ingaan in 2024 is best lastig, zeker alleen. Houd je dat vol?

We waren met vrienden een dag op het strand in Wassenaar. Het was een topdag. Geweldig mooi weer tot in de late avond. We zaten nog rond een uur of negen ’s avonds, in een strandpaviljoen.
De woorden recht, rechtvaardig, gerechtigheid staan zeer vaak genoemd in de Bijbel. En dus voor God zeer belangrijk. God vraagt ons hier naar te streven. Om om te zien naar hen die hongeren, verdrukt of vervolgd worden.

September zit erop en daarmee is het nieuwe seizoen echt van start. Niet alleen in de kerk, maar ook op scholen, clubs en sportverenigingen is alles weer begonnen.
Ik denk aan de mensen die niet geloven in een Schepper. Maar die wel geloven dat een boek door iemand geschreven moet zijn of veronderstellen dat een kunstwerk het werk van een kunstenaar is.

Hij stort de liefde van God in onze harten uit. Niet een beetje, druppeltje voor druppeltje als motregen. Nee, als een stortbui giet Hij Gods liefde in ons hart uit.

Als ik de tuin binnenloop zie ik de achterdeur openstaan. Zachtjes, om haar niet te laten schrikken, roep ik ‘joehoe’. We zijn blij om elkaar te zien. Haar man en zij gaan door eenzelfde periode als wij zeven jaar geleden. En dat geeft een verbinding bijna zonder woorden.

‘…Ik blijf hopen op Uw naam, die goed is,
in de kring van Uw getrouwen.’

Nu de vakantie voorbij is, voelen veel mensen de druk om meteen weer in de hectiek van het dagelijks leven te duiken. De agenda vult zich snel, de to-do lijsten groeien, en de stress kan zomaar weer de kop opsteken…

Ik zit achterin. Mijn ogen gesloten. Om niet steeds te hoeven zien hoe hard hij rijdt. Ineens staat hij op de rem. Mijn ogen schieten open en mijn maag komt omhoog.

Wat een fijn moment afgelopen zondag om elkaar na een mooie dienst, tijdens een goed verzorgde lunch te kunnen ontmoeten en spreken. Om zo dit seizoen met elkaar af te sluiten.
Vorige week woensdagavond was er een gemeenteavond. Aan het begin van deze avond hield Arend een korte inleiding over het begrip ‘tijd’. Het is mooi om dat met de hele gemeente te delen.

Een paar weken geleden waren we op vakantie in Denemarken. Een land vol rust, prachtige kust, kleine dorpjes en bijna overal wel een kerkje. Zo ook in het dorpje waar wij zaten. Dus gingen we op zondag naar de plaatselijke kerk in Genner. We hadden al gelezen op internet over een “confirmation’. In deze dienst deden 4 jongeren openbaar belijdenis van hun geloof. Het was mooi om te zien hoe er in de liturgie van een dienst vele vormen van herkenning zijn. Maar ook een paar verschillen.

Er zijn momenten in ons leven dat we behoefte hebben aan stilte. Stilte om tot onszelf te komen, om te luisteren naar ons hart, om te bidden tot God. Stilte om ons voor te bereiden op wat komen gaat, om ons te sterken in ons geloof, om ons te richten op onze roeping.

In het kader van “onderweg zijn met Jezus” ben ik laatst twee dagen in het klooster Sion geweest. Even terug naar rust, tijd voor God en voor mezelf, voor de stilte, de getijden gebeden en…

de 1e tuin was Eden, de tuin van 2 bomen
de boom van Eeuwig Leven – en de boom van de kennis van goed en kwaad deze tuin was prachtig, goddelijk – totdat de mens goddelijk wilde zijn paradijselijk werd afgrijselijk – volmaakte mens werd naakte mens
de tuin van ongehoord, ongehoorzaam: “niet Uw wil, maar wat ik wil geschiede” de tuin waar uiteindelijk een einde kwam – aan de mens dicht bij God

Herken je dat?
Dat het leven het ene moment op rolletjes loopt en je overloopt van blijdschap en je het volgende moment denkt help, hoe kom ik hier weer uit? De tegenstellingen in het leven, de zekerheid en de twijfel, de blijdschap en verdriet, vreugde en angst, geloof en ongeloof, duister en licht, …

Komende week staan we stil bij wat het lijden en sterven van Jezus voor ons betekent. Hij heeft ons vrijgemaakt, vrijgekocht van al het moeten. We hoeven niet te presteren om bij God te mogen horen, niet meer te presteren om onze schuldgevoelens weg te poetsen, nee we mogen ons geliefd voelen en gewoon bij Hem zijn.

Het volk dat aan de reis door de woestijn begint, mag oefenen om aan de juiste dingen vast te houden.
Aan het vertrouwen dat God genoeg geeft om van te leven, elke nieuwe dag weer.
Weg met alle muren die wij tussen elkaar hebben opgebouwd, waardoor we elkaar niet meer verstaan…

Een dikke knuffel als troost of een bemoedigende hand op je schouder, als mens kunnen we niet zonder aanraking.

Alleen zijn met God. De ruis van buiten wat zachter maken, de tijd nemen
om je af te zonderen en te focussen op wat er vanbinnen gebeurt. In het
verborgene kun je helemaal eerlijk zijn.

Mijn gedachten gingen naar het populaire programma ‘Wie is de Mol?’. De jacht op de mol, die het spel in het geheim saboteert, is op dit moment weer in volle gang. De deelnemers (en kijkers) proberen de identiteit van de mol te achterhalen.

Hoor jij ze ook? Stemmen die van alles zeggen en roepen. In het nieuws, op sociale media, op je werk, in je familie en in de kerk? Meningen, boosheid, teleurstelling, frustratie…
Sommige geluiden zorgen voor angst en onrust. Andere geluiden maken onzeker. Of onverschillig.

‘De sabbat is er voor de mens, en niet de mens voor de sabbat’
(Marcus 2:27)
In de woorden van Jezus klinkt een diepe waarheid door: in de Bijbel is de essentie van de sabbat, de zondag, de dag waarop we rusten en stilstaan bij het verlangen God om bij de mensen te zijn, en bij de pracht van Zijn schepping die Hij gemaakt heeft.
Nadat hij de testresultaten voor studiekeuze met me doorgenomen had, keek hij me aan en maakte de vergelijking met een boormachine waarmee een gat in een muur wordt gemaakt: ‘Het eerste stuk van de muur is nog zacht, maar dan volgt er een harder gedeelte waar je meer kracht moet zetten. En daar stop jij…’. Niet leuk om te horen, maar wel verhelderend.

Vorige week waren wij een paar dagen weg, met zijn tweeën naar Dordrecht. Waarbij we een dag door het historische centrum van Dordrecht wandelden…

We mogen stilstaan bij de verbinding die ontstond doordat we de handen uit de mouwen staken,

Het was onze wekelijkse wandelochtend. Zoals altijd deelden we ons hart met elkaar. De mooie dingen in ons leven, maar ook de moeilijke. En daar tussendoor spraken we over God en lachten samen.

Vandaag nam ik afscheid van mijn oma, omringd door zo’n 70 familieleden: ooms, tantes, neefjes, nichtjes, achterkleinkinderen en achterachterkleinkinderen.

Een algemene betekenis van hoop: wensende verwachting, dat iets goeds, dat nog onzeker is en in de toekomst ligt, werkelijkheid zal worden.
Een andere omschrijving van hoop, kijken met de bril van wat God gedaan heeft naar wat nog komen gaat.

Een maand geleden zat ik in Albanië bij de voetbalwedstrijd KS Egnatia tegen Partizani. De koploper tegen de nummer 2. Na 10 minuten scoorde de thuisploeg en we waren door het dolle. ’10 10 10!’ zaten we te dollen.

Midden in de nacht klonk de aankondiging: ‘Daar is de bruidegom! Kom, ga Hem tegemoet.’ Het is een moment van bijzonder verlangen dat we ook voelen in de adventsperiode, de voorbereiding op het kerstfeest.

Een paar weken geleden konden de inwoners van Apeldoorn de verbouwingen van Paleis het Loo bekijken. In goed gezelschap liepen wij op vrijdagavond door de kamers en gangen van het paleis.

Havel waarschuwt dat ook mensen in vrije samenlevingen geestloos kunnen worden, met lege ogen door het drukke leven waggelen: te druk, te gestrest, te eenzaam. Herken je daar iets van?

Leven in waarheid betekent niet alleen eerlijk zijn tegenover anderen, maar ook eerlijk zijn tegenover onszelf en voor God. Door in het licht van de waarheid te wandelen, worden we gereinigd van zonde en kunnen we gemeenschap met God hebben. Dit is de basis voor echte vrijheid.

Leven in waarheid en vrijheid is een krachtig concept dat zowel in de Bijbel als in de woorden van Václav Havel wordt benadrukt. Jezus zelf sprak over de bevrijdende kracht van de waarheid.

Als ik het ruitje schoonmaak om de houtkachel weer aan te steken, zie ik op het rooster een verkoold blok liggen. Ik bedenk dat het, in zijn eentje, het vuur niet aan heeft kunnen houden. Het is afgekoeld en uitgedoofd. En ik besef ineens dat dit soms ook een beeld is van mijn leven. Als ik niet of te weinig contact heb met mede gelovigen, dan dooft het vuur van Gods leven in mij snel en koel ik af.

‘Met enige regelmaat moest de instructeur me ‘even helpen’ de motor weer op de wielen te zetten, want de bijzondere verrichtingen waren niet eenvoudig!’

Bij Paulus gaat radicaliteit en passie hand in hand. Net zo radicaal als de manier waarop hij tot bekering kwam. In de eerste Korinthe brief was Paulus bij tijd en wijle cynisch, in de Galaten brief lijkt hij wel boos. Maar waarom?

Gemene deler
Sinds een aantal maanden sta ik op vrijdagmorgen in de rij voor de kaasboer. Dat we vaak een tijdje moeten wachten lijkt de meesten niet te deren. Er wordt gezellig gepraat of ontspannen gewacht.
Ik hoorde deze week bij Eerst Dit: “Liefhebben is een verlangen delen”. Dat laatste is bij de kaasboer zeker het geval.

Met haar voeten stapte ze op de stenen Asjerabeeldjes in het Bijbels Museum, met de bedoeling er zo weinig mogelijk van heel te houden. Het maakte haar niet uit of ze daarvoor opgepakt zou worden, of erger. ‘Het is zo schokkend, ik vind woorden niet genoeg.’
De afgelopen periode komt het steeds terug in mijn gedachten, in onze gesprekken, of gewoon in het dagelijks leven: afgoderij, welke afgoden eer ik, eren wij nog, in plaats van de enige God en Heer: Ik Ben?

‘Afgelopen weekend reed ik met twee kleinkinderen de zonsondergang tegemoet. Het uitzicht was ongelooflijk mooi. Indrukwekkende wolkenpartijen met glinsterende randen, gouden zonlicht en…’

Waarbij vaak de vraag opkomt, hoe kan het dat iemand die onderweg was TEGEN Jezus, een verandering meemaakt en daarmee zijn leven omgooit en onderweg gaat VOOR Jezus.

In het park tussen de middag drommen ze samen op bankjes, muurtjes, grasveldjes. Eigenlijk loopt er niemand alleen… samen eten, samen tijd doorbrengen, samen hetzelfde doel hebben…

Zing voor de HEER een nieuw lied
Roem Hem te midden van zijn gemeente

Sinds ik alleen woon in ons huis ben ik meer alert. Als ik ’s avonds laat de tuin in kom check ik altijd even de hoeken die buiten het licht van de lamp vallen. Ik controleer, voordat ik ga slapen, de deuren en ramen, zodat ik zeker weet dat er niet iemand zomaar binnen kan komen.

Een lied dat ik de afgelopen week op meerdere momenten hoorde. En wat me raakte. Een juichende hemel. Een getuigende kerk. Maar bovenal de trouw van God!!

Op vakantie in de zomer zie je wel eens zo’n indrukwekkend veld vol met zonnebloemen. Honderden. Knalgeel en groen. Ze kijken je allemaal aan, of hebben je net de rug toegekeerd.

Ik houd van spreuken en quotes, waarin met weinig tekst veel wordt gezegd. Maar kom er door de jaren heen achter dat er ook veel zijn die weinig zeggen of je onbewust op een verkeerd spoor zetten.

Heb jij in de vakantie ook wel eens de neiging om te gaan afwegen wat werkelijk telt in het leven? ‘Dit ga ik vaker doen!’ Of: ‘Daar moet ik nu echt nee tegen gaan zeggen.’
Ik wel.
Maar dan, wanneer het gewone leven weer begint, wordt dat wel eens moeilijk. Terwijl juist op dat moment zichtbaar wordt wat ik echt belangrijk vind. En ja, dat is niet anders wanneer we het hebben over wie God is in ons leven, wat Jezus’ lijden en sterven betekent voor ons.

‘Zoeken is niet simpelweg even om je heen kijken en dan zie je het wel, het is eerder een krachtig werkwoord dat betekenis geeft aan onze toewijding.’

Boeken kunnen je raken en aan het denken zetten. Dat geldt ook voor het verhaal van ‘De Grootinquisiteur’, geschreven door Dostojevski in het boek ‘De Gebroeders Karamazov’. Laat me je meenemen in een samengevatte versie.

Laat ons Uw ogen hebben, zodat de mensen U zullen zien en niet ons.
Laat ons Uw handen en voeten zijn,
Uw mond, zodat wij Uw werk kunnen doen in Uw naam.
Zuiver. Krachtig. Liefdevol. Zeker.

Terwijl ik aan het werk ben op mijn laptop, klinkt er ontspannen gesnurk van onder de tafel. Aan mijn voeten ligt Bert, de hond van onze dochter en schoonzoon…

De vakantietijd breekt aan, onze vakantie gaat zijn laatste week al in. We zien de campings meer en meer vollopen, en ik denk even terug aan een uitje met de kinderen een aantal jaren geleden.

Toen onze kleindochter net kon lopen vond ze het heerlijk om, net als mama, schoon te maken. IJverig poetste ze kastdeurtjes met een doekje.

Afgelopen week heb ik naar Arianne geluisterd. En een opdracht uit de YFC waaier gedaan. Dit keer een waar ik echt even tijd voor vrij heb gemaakt. Ga een dag offline.

Afgelopen kringavond waren we bij hoofdstuk 5 van het boek van Henk Binnendijk “ Op weg naar de hemel.”
De machines draaien al, grote draaikolken met schuimkoppen worden zichtbaar op het wateroppervlak. De meeuwen duiken af en aan op zoek naar een lekker maaltje.

Terwijl ik met mijn zilveren kettinkje speel, denk ik ineens aan het gouden kettinkje wat ik ooit van mijn vader kreeg met een hanger van Venetiaans glaswerk. Ik heb het misschien een paar keer gedragen, maar inmiddels al jaren niet meer. Omdat ik de voorkeur geef aan zilver.

Na een warm en inspirerend weekend liep afgelopen maandag het evenemententerrein van Biddinghuizen weer leeg. Tenten werden leeggehaald en ingepakt, caravans en campers rijklaar gemaakt.

Dat is het thema van de Pinksterconferentie 2023. Een weekend waarin vele christenen vanuit allerlei verschillende achtergronden en denominaties samen komen, om te vieren, te gedenken en te eren.

‘Alle gasten die aankomen, moeten worden ontvangen als Christus zelf, want Hij zal eens zeggen: Ik kwam als gast en gij hebt Mij opgenomen.’ Regels van Benedictus.
We lunchten bij het klooster in Diepenveen, bezochten de kerk en konden ons verdiepen in een stukje geschiedenis. Hierboven genoemd een van de wijsheden die we tegenkwamen.
Inspirerend, warm en liefdevol.

Van de week op de kring bespraken wij de betekenis van de Ark in de tabernakel. De plek waarin of waarbij God was. Een Heilige plek waar je niet zonder meer mocht zijn en die je niet zonder meer mocht aanraken. Een afspiegeling van hoe God bij de mensen wil zijn.

‘…Je bestemming wordt bepaald tijdens je leven.’

Onze kerk bevindt zich in een voormalig hotel een prachtige oude locatie…

Het lijkt in deze tijd wel heel moeilijk om te bidden. Veel vraagt onze aandacht, we moeten ook zo veel en onze bucketlist is lang.

Ademloos zijn haar ogen op mij gericht terwijl ik haar voorlees…

Mijn hart vult zich met blijdschap. Stroomt over van Zijn liefde.

Afgelopen zondag vierden we het Avondmaal met elkaar. Ik kan het niet meer vieren zonder daarbij te denken aan de woorden van Han.

…Overal, tot aan de einden der aarde,
zal men de HEER gedenken en zich tot Hem wenden….

‘…Hoe Hij door de mensen gezien en gekend wil worden. Als de God die liefde is. En die Zijn liefde wil delen…’

…wacht tot jij zover bent…

…bij het koffieapparaat op kantoor…

‘Als je met Jezus leeft dan moet je er om denken dat je elke dag effe bij Hem gaat tanken…’

‘Zie je jezelf gaan in het water van die zee, heen en weer geslingerd door de golven? Een wereld vol meningen, veranderingen. Weer een plons water over je hoofd.’

‘Het is de tijd waarin de eerste lammetjes weer worden geboren. De knoppen aan de magnolia boom zitten en de krokussen volop in bloei staan. Het voorjaar. Maar…’

‘… Want mensen die God niet kennen zullen eerder ons leven ‘lezen’, dan de Bijbel.’

‘Velen van ons is geleerd dat we ons best moeten doen om een goed christen te zijn.’

‘Bedenk wel, mens, dat je stof bent en tot stof zult wederkeren,’ spreekt de priester.

‘Heer’, bid ik, ‘wat is de belemmering?’ ‘Rookgordijn’, klinkt in mijn gedachten. Ik zoek de betekenis op.

”Zeg me eens, is jouw God groot of klein?’

‘Vermaak je niet met de dingen waarvoor Jezus is gestorven.’

Wat zou ik graag willen weten hoe de ontmoeting met de Levende Heer jouw leven zo heeft veranderd!

‘…De liefde is geduldig en vol goedheid…’

Het mooie van het beeld van de tabernakel is dat God daar aanwezig is en de mens alleen maar in beweging hoeft te komen om Hem te ontmoeten. De eerste drie offers geven dat zo mooi aan…

‘Deugkneus. Dat ben ik dus. Vroeger had je de deugnieten. Nu zijn het de deugkneuzen… ‘

Zondag hopen we hier bij stil te staan en na te denken over onder andere verwachting, voorbereiding, verbond, vertrouwen, versiering. Kortom, over wat het betekent de bruid van Christus te zijn.

Nu nog is ons kerstfeest onvolmaakt en voor sommigen zelfs een verdrietige periode…

Maar wat betekent dat dan, nu Hij niet meer in de wereld is, sinds Hij is opgevaren naar de Hemel, is Zijn licht dan gedoofd? Hoe dan en waar dan schijnt Zijn licht vandaag?

“Stay woke”, let op, wees op je hoede.

Je ziet het overal om je heen, in de winkels, op straat en in de huizen. Overal worden er weer lichtjes opgehangen en kerstbomen opgetuigd. Kaarsjes aangestoken en bij sommige ook nog de open haard. In deze tijd van het jaar hebben we extra behoefte aan licht en warmte.
Maar zodra het donker wordt…

‘Ze praat met me alsof taal geen rol speelt.’ Overdenking door Laura, een van de

Kapstok Overdenking door Arianne Zelfs nu we met zijn tweeën zijn puilt de kapstok vaak

“Welke vader onder jullie zou zijn kind, als het om brood vraagt, een steen geven. Of als het om vis vraagt, in plaats van een vis een slang geven!” Daar zitten we dan, van de dertig aanwezigen zijn er maar drie die geen verschijnselen van lepra hebben.

Rotonde Jaren geleden werd er een grote rotonde aangelegd bij Centraal Beheer voor een betere

Leven als gemeenschap Overdenking door Jeanine, een van de oudsten van Eglesia Dit keer is

Geluk versus verantwoordelijkheid “God wil dat ik gelukkig ben”, is wat hij zei, nadat hij

De dagen niet te vol plannen en ruimte laten om die door God in te laten vullen. De juiste prioriteiten stellen.

Terwijl ik ijverig aan het boenen was, herinnerde ik me ineens een preek van jaren geleden waarin het voorbeeld van een spons werd gebruikt.

In een land waar vrijwel alles is stil gelegd door een militaire macht, blijkt alleen de christelijke kerk nog te functioneren.

Afgelopen woensdag was een dag van bidden en vasten, een dag die we afsloten met de Open Schoolavond in Sprengeloo. Wat een bijzondere avond werd dat…

Stel je voor dat… Soms sta ik er ineens bij stil. Bij de gewoonte, die

Genade, liefde en eenheid ‘Afgelopen jaren heb ik geregeld aan het eind van de dienst

‘Er valt geen haar van je hoofd zonder dat Hij het weet!’

Doof ‘Hebben ze wortels in hun oren?’, vroeg ik me de eerste weken verschillende keren

Samen één lichaam “Zoals een lichaam vele delen heeft en die delen niet allemaal dezelfde

Heb lief en heb geduld Afgelopen maandag zat ik bij een bijeenkomst en de strekking

De woorden “…gezocht…, maar níet gevonden…” bleven nagalmen.

Tussen het geven van de medicijnen door begint deze mevrouw haar betoog. Ik laat haar haar hart even luchten, ondertussen controleer ik de medicijnen en doe ze in een glaasje voor mevrouw…

‘Hij zoekt ons op, begroet ons enthousiast, kruipt dicht tegen ons aan… ‘

‘Ze huppelde voor mij uit van school naar huis, al zingend’

…Als we maar een vonk van die echte liefde in ons hadden, zouden we beseffen dat alles op aarde daarbij in het niet valt….

‘Een bruiloft waar lang naar uit gekeken is en veel voor geregeld en georganiseerd. Een bruid die in haar jonge leven al veel heeft meegemaakt. Een leven van zorg, spanning en onzekerheid.’

‘Om Zijn ”splachnizomai” te delen met de ander.’

‘Of iets ingrijpends te doen als het roer omgooien! Misschien je voet op het water zetten (het onmogelijke doen)?’

Ik weet niet hoe het met jullie is gesteld, maar soms vind ik het leven best ingewikkeld.
‘Ik heb de afgelopen weken iedere morgen de stilte opgezocht. Dat deed ik door lange wandelingen over de Veluwe.’

‘Hij draagt Zijn discipelen op om te wachten totdat de Heilige Geest komt. Wachten en bidden.’
‘Na de diepgaande serie Passie voor Jezus, rond Pasen, zijn we gestart met deze nieuwe serie.’

Kennelijk tasten slechte dingen ons (ongewild of ongemerkt) aan in tegenstelling tot goede dingen.

Hij legde het kussen onder de caravan en pompte er lucht in.

Er was blijkbaar dus een afstand tussen God en de mens die overbrugd moest worden.

Toen ik verkering kreeg kwam wandelen in een ander daglicht te staan. De afstand deed er niet meer echt toe en zelfs de bestemming was ondergeschikt. Het ging veel meer om degene met wie ik wandelde.

Passief consumeren in Gods gemeente, het lichaam van Christus. Dat is als een hand die niets meer vastpakt. Het oog dat gesloten blijft. De arm die slap langs het lichaam blijft hangen.

Hoe mooi is het eigenlijk? Dat Gods wil niet afhangt van onze kansberekening.

Alles wat wij hebben en wat wij zijn hebben we aan Hem te danken.
Als dat we dat ècht geloven, wat doen we daar dan mee?

Lopen, zichtbaar en letterlijk naar het kruis, even stilstaan,
maar er ook aan voorbij mogen gaan.

Toen één van onze dochters voor langere tijd naar het
buitenland ging werd ze, ver weg van thuis, overvallen
door heimwee.

Pasen en de weg ernaartoe is voor mij altijd wel een heel bijzondere tijd.

Als je als Zijn discipel dicht bij Jezus leeft en je naaste liefhebt als je zelf dan verdubbel je dus je kracht.

Hoe mooi is het om juist nu ons af te zonderen en tijd vrij te maken om met Hem mee te gaan richting Jeruzalem en te denken wat Hij daar voor ons deed.

‘…en ik bid U, Heer, dat heel mijn leven, een symfonie voor U mag zijn…’

Vandaag is alweer de derde aflevering van de Lectio Divina, online gekomen. Door deze podcast te luisteren en actief mee te doen, ben je bijna 20 minuten met Gods woord bezig.

Toen ik nog een kind was heeft Hij zich aan mij laten zien en mij bij de hand genomen.

Begin van de week fietste ik virtueel door de Belgische Ardennen, onderweg naar de muur

‘Verbaasd en beschaamd wist ik niet wat te antwoorden.’

‘God verdient onze aanbidding en eer, maar Hij verlangt naar onze liefde’

Luisteren is een dimensie van liefde Daarom roept Jezus zijn leerlingen op om de

Het is nog donker buiten en ik bel aan. Ik pak nog even snel mijn

De vorige keer dat ik een overdenking schreef was rond Sinterklaas. Het thema dat ik

Geworteld en gefundeerd “Zou je niet een test willen doen?”, vroeg ze mij. Ik keek

Er werd ook een verlamde naar Hem toe gebracht, die door vier mensen gedragen werd….

Een paar weken geleden schreef ik een stukje over stenen. Waarbij Jezus zegt: Wie zonder

Gemeenteleden delen hun gedachten. ‘Zal ik jou daar zien, in het Vaderhuis?’
Een overdenking van een van de oudsten van Eglesia. Dit keer geeft Renze van den Noort ons nieuwe stof tot nadenken over Christus centraal.

Gemeenteleden delen hun gedachten, deze keer over Maria, de moeder van Jezus.

Kennen jullie Daniel, Elske en de kids al?

Wat doen wij met de AVG?

